بهت پیله کردم نمیمونی پیشم// نه میمیرم اینجا نه پروانه میشم
از عشق زیادی تو رو خسته کردم //  تو دورم زدی خواستی دورت نگردم
بازم شوریه اشک و لبهای سردم // من این بازیو صد دفعه دوره کردم
نه راهی نداره گمونم قراره // یکی دیگه دستامو تنها بذاره
دیگه توی دنیا به چی اعتباره // کسی که براش مردی دوستت نداره
من و بغض و بارون سکوت خیابون // دوباره شکستم چه ساده چه آسون
بپاتم بسوزم تو شمعم نمیشی // تو حوای دنیای آدم نمیشی
غرورت گلومو به هق هق کشیده // آدم که قسم خوردشو دق نمیده
من و تو یه عمره دوتا خط صافیم // شده عادت ما که رویا ببافیم
بشینیم و عشقو به بازی بگیریم // واسه زندگی کردنامون بمیریم
چه سخته تو تنهایی شرمنده میشیم // ماها قهرمانیم و بازنده میشیم
مثل عصر پاییزیه رنگ و رومون // واسه خیلیها خاطرس آرزومون
دیگه توی دنیا به چی اعتباره // کسی که براش مردی دوستت نداره
من و بغض و بارون سکوت خیابون // دوباره شکستم چه ساده چه آسون
بپاتم بسوزم تو شمعم نمیشی // تو حوای دنیای آدم نمیشی
غرورت گلومو به هق هق کشیده // آدم که قسم خوردشو دق نمیده